...İyiki Vardın!...
Nasılda gittin hiç acımadan…oysa ellerim daha doyamamıştı sana.tüm yaşanmışlıkları nasılda bir çırpıda silebildin?yaşanılan onca anı,çekilen onca acı….
hepsi ne kadarda güzeldi…zaten sen varsın diye her şey güzeldi.acılar bile senin eserin olduktan sonra çekilmez olmuyordu.
Yaşadım seninle…ellerim seni arıyor şimdi...son kez ellerimi tuttuğun geceyi hatırlıyor musun?ve bir daha hiç bırakmayacağına dair yeminler ettiğini….
İnanmıştım sana…bırakmazsın beni sanıyordum.yalan mıydı yaşanılanlar?söylesene beraber sabahladığımız gecelerde kurduğumuz hayallerin hepsi sadece birer avunuş muydu?
Sevginle bitirdin beni…
bense seni sevgimle boğdum…haklısın.bu kadar büyük bir sevgiyi kaldıramazdı yüreğin…ve kaldıramadı da…kahretsin ki yine ben haklıydım,her zaman ki gibi…yaşattığın o büyük acı bedenime ağır geldi.kan kustum ama hep sustum….
Kaybetmemekti tek istediğim…bir kez daha böyle sevemezdi bu yürek..
Sevemedim…
Sadece sendin o küçük yüreğimdeki bitmeyen sancım…
Geceleri uyuyamadığım kabusumdun belkide…
Yada görmekten hiç bıkmayacağım en güzel Rüyalarımdın….
Yaşamımdın….
Evet,benimle birlikte göçecekti sevdan yüreğimden…
Nasılda güzeldi yaşanılanlar..her ayrılığın arkasından ağlamak bile güzeldi.
Şimdi yoksun…
Ve şimdi sadece bir ayrılığın arkasından ağlıyorum...
Senin arkandan….
Gitmeseydin en güzel yarınlar,en güzel hayaller bizim olacaktı..
Gitmeseydin bir ömrüm senindi….
Gitmeseydin….
Keşke gitmeseydin…
Yalnızım şimdi,sensizim..
Nasıl kopardın ellerini benden?
Saçlarımın arasında kaybolan ellerini nasıl da çektin aldın?
Her şey yarım şimdi..
Acımasızdı zaman..
Seni benden sorgusuzca,sualsizce alıp götürüyordu…
Sen ise acımasızca gidiyordun…
Gitmeseydin kırçiçeğim,
Alıp gitmeseydin gözlerini benden…
Sevdim seni…
Yaşattığın acı küçücük yüreğime sığmayacak kadar büyük olsa da
Yinede her şeye rağmen seninle geçirdiğim her an bu acıya değerdi….
İyiki Vardın!
